Nic nie jest oczywiste. W Bachu autor szuka współczesnego groove'u, improwizując ucieka od jazzu. Trudno go przez to zdefiniować, ale też nie da się przejść obok niego obojętnie. Aleksander Dębicz; bo o nim mowa - wydaje właśnie drugi solowy album pt. "Invention" Po pierwszym krążku "Cinematic Piano" porównywano go do Einaudiego czy Arnaldsa i zwrócił na siebie uwagę brytyjskich mediów. Drugi, "Bach Stories", zachwycił koneserów i ekspertów kunsztem najwyższej próby, zarówno w interpretacji muzyki barokowej, jak i w kameralnej improwizacji. Najnowszy album to odważne połączenie tradycji i nowoczesności, baroku, hip-hopu, improwizacji i klasyki. Fani niezwykłego pianisty znają już jego talent do łączenia światów z pozoru pozostających na skrajnych biegunach stylistycznych. Muzyka filmowa, barokowa, nowoczesna, mroczna i gęsta, a może eteryczna i ulotna? Wszystkie one splatają się w jego albumach w całość niezwykle smaczną i koherentną. Styl jego interpretacji i improwizacji wymyka się kategoryzacji, będąc odbiciem współczesnej rzeczywistości, nieustannym kalejdoskopem zdarzeń,wrażeń i emocji. Tym razem Dębicz sięga po miniaturowe arcydzieła Bacha i łączy je z własnymi kompozycjami inspirowanymi muzyką hiphopową. Powstaje wytrawna mikstura o bogatym aromacie, w której rozsmakować się mogą zarówno koneserzy, jak i poszukiwacze nowych doznań. Płyty słucha się jednym tchem. Klasyczna część mieni się różnorodnością, pozwalając jednocześnie na chwilę skupienia, zatrzymania w biegu. Dębicz nie trzyma się utartych schematów, czyta Bacha na nowo, chwytając to co w nim najbardziej współczesne i nam bliskie. Wraz z pierwszą toccatą wracamy do rzeczywistości, z jej całą ożywczą energią, vibem i groovem.

Edycja specjalna. Album prezentuje na płycie winylowej nagrania słynnych kompozycji Erika Satie w wykonaniu Aldo Ciccoliniego. To właśnie jego płyta z 1956 r. zapoczątkowała wielką popularność muzyki francuskiego mistrza miniatury. Enigmatyczne, pełne wdzięku i tęsknoty, a także często muśnięte nutą orientu kompozycje Satiego mają niezwykłą urzekającą siłę. Z każdym dźwiękiem Ciccolini udowadnia dlaczego po jego śmierci w lutym 2015 r. New York Times opisał go jako niedoścignionego mistrza w interpretacji muzyki Erika Satie. Lista utworów: Side A Trois morceaux en forme de poire pour piano a quatre mains (1903) 1. Maniere de commencement 2. Prolongation du meme 3. I. Lentement 4. II. Enleve 5. III. Brutal 6. En plus 7. Redite Heures seculaires et instantanees (a Sir William Grant-Plumot) (1914) 8. I. Obstacles venimeux (Noirâtre) 9. II. Crepuscule matinal (de midi) (Sans grandeur) 10. III. Affolements granitiques (Vivement) Trois Nocturnes (1919) 11. I. Doux et calme (a Madame Marcelle Meyer) 12. II. Simplement (a Andre Salomon) 13. III. Un peu mouvemente (a Madame Jean Hugo) Side B Trois Gymnopedies (1888) 1. I. Lent et douloureux (a Mademoiselle Jeanne de Bret) 2. II. Lent et triste (a Conrad Satie) 3. III. Lent et grave (a Charles Levade) Les trois valses distinguees du precieux degoûte (1914) 4. I. Sa taille (a Roland-Manuel) 5. II. Son binocle (a Mademoiselle Linette Chalupt) 6. III. Ses jambes (a Rene Chalupt) Avant-dernières pensees (1915) 7. I. Idylle (a Debussy) 8. II. Aubade (a Paul Dukas) 9. III. Meditation (a Albert Roussel) Trois Gnossiennes 10. I. Lent (a Roland-Manuel) (1890) 11. II. Avec etonnement (a Antoine de La Rochefoucauld) (?1893) 12. III. Lent (1890)

Legendarna i jedna z najbardziej trwałych ikon XX w. – Maria Callas. Była zarówno czarującą diwą, jak i międzynarodową super gwiazdą, która porywała publiczność całego świata swoimi żywiołowymi i pełnymi emocji interpretacjami. To szczególne wydawnictwo prezentuje Callas w repertuarze najważniejszych operowych arii, ukazując jej unikatowe umiejętności wokalne w chwytających za serce portretach tragicznych heroin. Lista utworów: Side A 1. Habanera (Bizet Carmen) Choeurs René Duclos Orchestre du Théâtre National de l’Opéra de Paris Georges Prêtre 2. Casta Diva (Bellini Norma) Coro e Orchestra del Teatro alla Scala di Milano Tullio Serafin 3. O mio babbino caro (Puccini Gianni Schicchi) Ebben? ne andrò lontana (Catalani La Wally) Philharmonia Orchestra / Tullio Serafin 4. Ah, fors’è lui (Verdi La traviata) Sempre libera (Verdi La traviata) Francesco Albanese tenor Orchestra Sinfonica di Torino della RAI Gabriele Santini Side B 1. Vissi d’arte (Puccini Tosca) Orchestra del Teatro alla Scala di Milano Victor de Sabata 2. Un bel dì vedremo (Puccini Madama Butterfly) Orchestra del Teatro alla Scala di Milano Herbert von Karajan 3. La mamma morta (Giordano Andrea Chénier) Philharmonia Orchestra / Tullio Serafin 4. Donde lieta uscì (Puccini La bohème) Orchestra del Teatro alla Scala di Milano Antonino Votto 5. Una voce poco fa (Rossini Il barbiere di Siviglia) Philharmonia Orchestra / Alceo Galliera

1 A Question of Honour, Pt. 2 Radio Edit 5:20 2 Heaven Is Here 4:06 3 Who Wants to Live Forever 3:57 4 Time to Say Goodbye / Andrea Bocelli Con Te Partirň 4:07 5 Tu Quieres Volver Radio Remix Version / Version 3:50 6 Just Show Me How to Love You / José Cura 4:00 7 Eden 4:02 8 Nella Fantasia 3:41 9 Deliver Me 4:02 10 Only an Ocean Away 4:57 11 Scarborough Fair 4:12 12 A Whiter Shade of Pale Radio Edit 3:13 13 First of May 2:57 14 Captain Nemo Live 3:29 15 La Mer Live 3:01 16 The Last Words You Said / Richard Marx previously unreleased 4:10

Piotr Anderszewski - zdobywca nagrody Gramophone w 2015 roku za album z utworami Suit angielskich J.S. Bacha tym razem proponuje interpretację „Das Wohltemperierte Klavier” – biblii pianistów i klawesynistów. Zamiast jednak nagrywać wszystkie 48 par preludiów i fug, artysta skupił się na 12 parach z księgi drugiej. „Postanowiłem ułożyć te elementy w kolejności według własnego subiektywnego wyboru (…). Ideą tego konkretnego porządku jest stworzenie sensu dramatu, który sugeruje cykl: 12 postaci rozmawiających ze sobą, tworzących lustrzane odbicie ”. Ostatni album Anderszewskiego z Bachem skłonił BBC Music Magazine do napisania: „Dla każdego, kto kocha Bacha (lub fortepian)… ta poprawiająca życie płyta wymaga posłuchania”.