Alia Vox to ceniona wytwórnia płytowa specjalizująca się w muzyce dawnej, założona w 1998 roku przez wybitnego katalońskiego dyrygenta i gambistę Jordiego Savalla oraz jego żonę, śpiewaczkę Montserrat Figueras. Publikuje nagrania takich zespołów jak Hespèrion XXI, La Capella Reial de Catalunya oraz Le Concert des Nations, oferując słuchaczom szeroki wachlarz historycznych wykonań muzycznych. Audiofilska jakość nagrań podanych w przepięknych edycjach jest bardzo istotna dla właściwego odbierania sztuki w nich zawartej. Wspaniale zrealizowane nagrania jednak nic nie znaczą jeśli za nimi nie stoją emocje, piękno czy mistrzowskie wyrafinowanie. Jordi Savall - król violi da gamba łączy w swoim wydawnictwie jedno z drugim w sposób doskonały.
„Nie mam wiele do powiedzenia” – rzucił Alfonso Ferrabosco buntownicze wyzwanie światu, prezentując swoją muzykę w druku. Ta mieszanka dumy i pokory (niemal jakby chciała powiedzieć: „Weźcie mnie takim, jakim jestem”), która sprawia wrażenie, że jego własna reputacja jest czymś drugorzędnym, czymś, czym powinni się zajmować inni, to niezwykła mieszanka. Potomność jest naturalnie zaskoczona. Jednak angielskie rękopisy muzyczne poświadczają jego status jako kompozytora dworskiego swojej epoki, gdy mimochodem nazywają go po prostu Alfonso lub AF. Pojawiają się też cytaty współczesnych, którzy okazują mu ogromny szacunek, niemal tak zwięźle, jak on sam się wyrażał. Dramatopisarz Ben Jonson, z którym współpracował przy tworzeniu masek dworskich, nazwał go „człowiekiem pogodzonym z samym sobą i władającym całym duchem muzyki”. Jonson był skrupulatnym pisarzem, oszczędnym w pochwałach; napisał nie tylko jedną mowę pogrzebową, ale dwa zbiory utworów opublikowane dla Ferrabosco. Szkoda jednak, że z czasów, w których muzycy coraz częściej prezentowali się publiczności jako wirtuozi i kompozytorzy, nie zachował się żaden jego portret; jak to często bywa, informacje biograficzne na jego temat są skąpe. Potrzeba nieco wyobraźni, by go sobie wyobrazić. Być może lepiej byłoby go sportretować z starannie rozczesanymi włosami artysty-kreatora, takimi jak te, które oddają hołd geniuszowi porównywalnego talentu, a mianowicie Frescobaldiemu, na rycinach poprzedzających jego publikacje. Autor piosenek i poeta Thomas Campion był chyba najbliżej słownego portretu, nazywając go „żywym wizerunkiem starego Alfonsa” – ale jakkolwiek pieszczotliwie, ostatecznie jest to wątpliwy komplement, ponieważ mało kto lubi być porównywany do swojego ikonicznego ojca. Dlatego jego muzyka, tak długo niedoceniana od czasów jego stulecia, musi mówić za niego własnym językiem. Najlepsze dzieła posiadają monumentalny, rzeźbiarski charakter, który bywa dość onieśmielający: trudno je „przemierzyć”. Rzeczywiście, fragmentaryczne szczegóły biograficzne, nieuprzywilejowana młodość i późniejsza sława — wszystko to pomaga wyjaśnić zarówno bohaterskie, jak i skromne aspekty jego twórczości.
Lista utworów:
I Five-Part Dances:
1. Dovehouse Pavan
2. Almaine
II Fourt-Part Fancyes:
3. Fantasia [No.14]
4. Fantasia [No.4]
5. Fantasia [No.2]
6. Fantasia [No.8]
III Five- & Six-Part Consorts:
7. In Nomine A 5
8. Fantasia [No.3] A 6
IV Four-Part Fancyes:
9. Fantasia [No.24]
10. Fantasia [No.5]
11. Fantasia [No.7]
12. Fantasia [No.9]
V Five- & Six-Part Consorts:
13. Four-Note Pavan
14. Fantasia [No.2] A 6
VI Four-Part Fancyes:
15. Fantasia [No.6]
16. Fantasia [No.1]
17. Fantasia [No.10]
18. Fantasia [No.3]
VII Six-Part Consorts:
19. In Nomine A 6
20. Fantasia [No.6] A 6
Rok albumu 2003
Nazwa zespołu Savall Jordi/Hesperion XXI
Rok wydania 2003
Nazwa albumu: Ferrabosco: Consort Music
Format nośnika CD
Format okładki: Digipack
Wydawnictwo 1/2 Alia Vox
Numer katalogowy: AV 9832
Liczba nośników: 1
Format filtry: CD
Gatunek Klasyka
Data wydania: 2003-04-04
Kraj wydania Europa
Pochodzenie zespołu Hiszpania
Kod ean13: 7619986098326