Bollani Stefano/Iiro Rantala - Jazz at Berlin Philharmonic XV (CD)

Niektórzy ludzie są z natury, szczerze zabawni. Sprawiają, że się uśmiechamy, a czasem śmiejemy. Może się to wydawać proste, ale to wymagająca sztuka, a ludzie, którzy potrafią to robić tak dobrze, są godni podziwu. Dla muzyków działających na poziomie Stefano Bollaniego czy Iiro Rantali humor nie ma nic wspólnego z tanim śmiechem poprzez porażki, chodzi raczej o to, jak zaskakują nas – i siebie nawzajem – pokazując nam coś niespójnego lub zwariowanego w muzyce. Nigdy się z nich nie śmiejemy, zawsze razem z nimi. Mogą pokazywać nam nową perspektywę, sprytny szczegół, który wcześniej ledwie został zauważony, oświetlając jakieś nieoczekiwane połączenie lub kąt. Znikąd aria może zostać nagle uzupełniona o akompaniament fortepianu, pianiści mogą wziąć motyw i przetransponować go do jakiejś odległej tonacji, lub użyć swojej błyszczącej, zwinnej pianistyki, aby skomentować i oświetlić temat. Ci dwaj muzycy czczą oryginał, ale decydują się dać nam go w innej postaci. Czasami może to przerodzić się w grę w chowanego, ale są to humoryści, którzy szanują swoje źródła i świetnie je wykorzystują. Gdyby zrobili inaczej, nie tylko pozostawiłoby to zły smak, ale byłoby to również całkowicie niezgodne z ich charakterem. Lista utworów: 1 Prelude La Traviata 2 Caruso 3 All'inizio 4 Musetta Waltz 5 June 6 Va, Pensiero 7 Te Voglio Bene Assaje