Cure The - Disintegration (Remastered) (CD)

"Disintegration" – ósmy studyjny album zespołu The Cure, wydany w 1989. Dotarł do 12. miejsca listy Billboard 200. The Cure stali się mrocznym i tajemniczym zespołem we wczesnych latach 80. dzięki albumom takim jak "Faith" i "Pornography". Zerwali z tym wizerunkiem dzięki lekkim popowym singlom takim jak "Let's Go To Bed" czy "The Lovecats" i towarzyszącym im teledyskom Tima Pope'a. Kolejne albumy: "The Top", "The Head On The Door" i "Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me", kontynuowały eksperymenty popowe, aczkolwiek wszystkie trzy pokazywały elementy mroczniejszej strony Smitha, zarówno muzycznie, jak i lirycznie. "Disintegration reprezentuje powrót do mrocznych stylów, ale ukazuje też ciągłe poszukiwania nowych pomysłów i brzmień. Był to pierwszy album The Cure nagrany z przeznaczeniem na CD, czego powodem był brak miejsca dla utworów "Last Dance" i "Homesick" na wydaniu winylowym. Wersja kompaktowa trwa ponad 71 minut, dużo więcej niż standardowy album rockowy. Połowa z dwunastu utworów trwa ponad 6 minut. Album zadebiutował na 3 miejscu w Wielkiej Brytanii, a także powoli wspinał się na 12 miejsce podczas 55-tygodniowego pobytu na liście Billboardu w Stanach Zjednoczonych. 28 czerwca 1989 otrzymał złotą, a 20 października 1989 platynową płytę w USA. 1 lipca 2004 został albumem podwójnie platynowym. W 1998 w odcinku South Parku pt. "Mecha-Streisand", w którym gościnnie wystąpił Robert Smith, Kyle nazwał płytę "Disintegration": "najlepszym albumem wszech czasów". Album jest uważany za drugą część "trylogii" Roberta Smitha, składającej się ponadto z "Pornography" oraz "Bloodflowers". W 2002 The Cure zagrali wszystkie trzy albumy w całości dla publiczności w Berlinie. Koncert ten został wydany na DVD jako "Trilogy" w 2003. W 2003 album został sklasyfikowany na 326 miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone. W dniu 6 sierpnia 2010 wydano złożoną z trzech płyt wersję Deluxe. The Cure: Robert Smith – śpiew, gitara, instrumenty klawiszowe, sześciostrunowa gitara basowa Simon Gallup – gitara basowa, instrumenty klawiszowe Boris Williams – perkusja Porl Thompson – gitary Roger O’Donnell – instrumenty klawiszowe Laurence "Lol" Tolhurst – "inne instrumenty"